05.10.2006 - 05.11.2006

Wherein certain persons… induced for the purpose of conversing together, each speak on the subject they find most congenial

Özlem Altin (DE), Merav Artzi (IL), Isabel Cordeiro (PT), Elidoor Gerrits (PT), Lina Issa (LB), Birgit Knoechl (AT), Tobias Laukemper (DE) & Kelly Warman (UK), Renée Ridgway (US), YU (JP), Katarina Zdjelar (CS)

De tentoonstelling Wherein certain persons… presenteert de jongste groep afgestudeerden van het Piet Zwart Institute, de aan de Willem de Kooning Academy verbonden tweede fase opleiding. Het werk dat zij presenteren weerspiegelt de ervaringen, kennis en opinies die ze de afgelopen twee jaar tijdens hun verblijf in Rotterdam hebben opgedaan. Het internationale karakter van de opleiding, het accent van het studieprogramma op theoretisch onderzoek en de multi-etnische context van de stad trekt een internationaal deelnemersveld. Wherein certain persons… toont de kwaliteit van een postacademisch instituut, en de kwaliteit van de individuele kunstenaar. Het is een presentatie waarin de kunstenaars een scherpzinnig perspectief bieden op discursieve onderwerpen als taal, context en conflict, en zich daarmee opvallend positioneren in de hedendaagse kunstpraktijk.

De videowerken en geluidsinstallatie van Katarina Zdjelar snijden verschillende vormen van vertaling aan: door zelf deel te nemen aan een cursus Nederlands ondervond zij wat het betekent zich naar een nieuwe taal te moeten voegen. Er is altijd sprake van het zoeken naar een eenheid tussen de taal als code en de uitspraak ervan.

De performance/installatie Where We Are Not van Lina Issa is geïnspireerd op het niemandsland tussen verschillende culturen waarin men als migrant belandt. Nadat haar een visum door de IND werd geweigerd toen ze naar haar geboorteland Libanon wilde terugkeren, besloot Issa een stand-in te sturen die de ervaringen ondergaat die zij zich had voorgesteld.

Özlem Altin onderzoekt hoe objecten in personen kunnen veranderen en hoe personen (bijna) tot object worden. Zij verbeeldt dit in de vorm van een performance en installatie waarbij een voice-over als gids functioneert.

De videowerken van Elidoor Gerrits tonen mensen die door leeftijd of ziekte hun leefpatroon hebben moeten beperken. Met een precieze camera-voering geeft haar werk niet alleen de menselijke conditie weer, maar ook de schoonheid van nauwelijks merkbare veranderingen in landschap en interieur.

YU is gefascineerd door de impact die het logo van ABN AMRO op de top van de Euromast heeft. Zij bouwt een maagdelijk witte replica van dit logo, dat als baken voor de Rotterdamse bevolking oproept tot universele harmonie.

In Birgit Knoechls installaties en videowerken wordt door middel van cut-outs een wildgroei van lijnen gesuggereerd. Knoechl associeert de werken met parasitaire of gemuteerde vormen en legt een verband met biologische theorieën en science-fiction.

Isabel Cordeiro onderzoekt de manier waarop we ons tot het begrip ruimtelijkheid verhouden. Door elementen uit de schilderkunst en de architectuur te combineren ontstaan geschilderde objecten of ’geconstrueerde schilderijen’ waarin ruimte op verschillende manieren wordt ervaren.

Renée Ridgway is gefascineerd door de verschillende betekenissen die worden toegekend aan handelingen en goederen wanneer deze onderdeel worden van het culturele uitwisselingsverkeer. In haar video-installatie wordt de kijker geconfronteerd met (verdachte) handelingen rond de aankoop van goud bij de HBU bank.

In de film ProgRock van Tobias Laukemper & Kelly Warman staat de identiteit van de hedendaagse kunstenaar en de hedendaagse kunstpraktijk centraal. Tegen de achtergrond van modernistische architectuur voeren zij zichzelf op als kunstenaar en spuien in een onophoudelijke stroom de ene utopische kunsttheoretische beschouwing na de andere.

Merav Artzi toont de documentaire Undercurrent. In een raamvertelling schetst ze een portret van het kunstenaarsinitiatief OT301 in Amsterdam aan de hand van een aantal personen dat in een gebouw verhalen uitwisselt.

De tentoonstellingstitel Wherein certain persons… is geïnspireerd op een fragment uit de Decamerone. En zoals Merav Artzi de raamvertelling als motief voor haar film heeft gebruikt, zo kan Boccaccio’s klassieker als grondgedachte voor deze tentoonstelling worden gezien.

Promotieprijs
Vanaf dit jaar wordt een jaarlijks terugkerende Promotieprijs uitgereikt aan een van de afgestudeerden. De prijs wordt toegekend door de Stichting Promotieprijs aan een kunstenaar die naar de mening van de jury een ’toekomstige (inter)nationale rol zal gaan spelen en een gezicht geeft aan de kwaliteit en energie van de Rotterdamse beeldende kunstpraktijk.’ De eerste Promotieprijs werd toegekend aan Katarina Zdjelar.